مجسمه کارما کشیده شده به سمت بی نهایت - فروشگاه طفره

به گزارش فروشگاه طفره، مجسمه «کارما»، اثر هنری متمایزی در موزه هنر نیواورلئان (NOMA)، توسط هنرمند کره‌ای، دو هو سو (Do Ho Suh)، به نمایش گذاشته شده است. این مجسمه که به خاطر مفهوم و طراحی منحصربه‌فردش شناخته شده، از سال 2011 در باغ مجسمه «سیدنی و والدا بستاف» جای گرفته است. این اثر به عنوان یکی از آثار جذاب موزه، هر روز به شگفت‌زده کردن و الهام بخشیدن به بازدیدکنندگان ادامه می‌دهد.

این مجسمه از 98 پیکره انسان‌نما تشکیل شده که با دقتی خیره‌کننده در ستونی سر به فلک کشیده چیده شده‌اند. هر پیکره چشمان پیکره‌ی زیرین خود را می‌پوشاند و نردبانی به ظاهر بی‌پایان را تشکیل می‌دهد که به سمت بالا اوج می‌گیرد. اگرچه ارتفاع مجسمه تنها 7 متر (تقریباً 23 فوت) است، اما این توهم را ایجاد می‌کند که تا بی‌نهایت امتداد دارد. با بالا رفتن پیکره‌ها، اندازه‌شان به تدریج کوچک‌تر می‌شود و ستون کمی کج می‌شود؛ این ویژگی‌ها این تصور را تقویت می‌کنند که برج بسیار فراتر از ارتفاع واقعی خود ادامه دارد.

مجسمه کارما، در گذار از طراحی مفهومی به جنبه فیزیکی، از فولاد ضد زنگ برس‌خورده ساخته شده است. این انتخاب نه تنها کیفیتی بازتابنده به پیکره‌ها می‌بخشد، بلکه مجسمه را به تضادی خیره‌کننده از نقره‌ای درخشان در برابر پس‌زمینه سرسبز باغ تبدیل می‌کند. علی‌رغم جنبه فرازمینی‌اش، یک لنگر محکم به پایه‌ای سنگی، اتصال زمینی مجسمه را تضمین می‌کند.

معنای پشت مجسمه کارما

مانند بسیاری از اشکال هنری، مجسمه کارما را می‌توان به روش‌های گوناگونی تفسیر کرد و به هر بیننده این امکان را می‌دهد که بر اساس دیدگاه و تجربه شخصی خود، معنای منحصربه‌فردی از آن برداشت کند.

یک تفسیر ممکن از این مجسمه، ریشه در مفاهیم سنتی بودایی و هندو از «کارما» دارد. در این زمینه، کارما بیانگر این ایده است که اعمال این زندگی بر تجربیات زندگی بعدی فرد تأثیر می‌گذارد. پیکره‌های به هم پیوسته مجسمه که در ستونی به ظاهر بی‌پایان یکی پس از دیگری قرار گرفته‌اند، می‌توانند استعاره‌ای بصری برای این چرخه علت و معلول باشند.

تفسیری دیگر حول مفهوم «نسل‌ها» می‌چرخد. پیکره‌های در حال صعود در «کارما» می‌توانند نماینده بشریت به عنوان یک کل یا دودمان‌های خانوادگی باشند. همانطور که پیکره‌ها به سمت بالا کوچک‌تر و دورتر می‌شوند، این مفهوم را تداعی می‌کنند که همه ما محصول اجداد خود هستیم، حتی اگر خاطرات ما از آن‌ها با گذشت زمان کم‌رنگ شود. این دیدگاه بر این ایده تأکید دارد که زندگی و تجربیات گذشته ما لایه به لایه بر روی یکدیگر ساخته شده و از طریق نسل‌ها به هم پیوسته‌اند.

از سوی دیگر، مجسمه کارما را می‌توان به عنوان نقدی بر «سنت کورکورانه» تفسیر کرد. پیکره‌ها در حالی به تصویر کشیده شده‌اند که چشمان پیکره پایینی خود را پوشانده‌اند، که بیانگر فقدان بینش مستقل یا تفکر انتقادی است. این می‌تواند نمادی از این ایده باشد که افراد یا جوامع کورکورانه مسیرهایی را که پیشینیانشان ترسیم کرده‌اند دنبال می‌کنند و بدون هیچ‌گونه پرسشگری در مسیرهای آشنا قدم برمی‌دارند.

در اصل، مجسمه کارما یک اثر هنری تأمل‌برانگیز است که به تفکر و گفتگو دعوت می‌کند. هر بیننده ممکن است چیز متفاوتی در پیکره‌های فولادی و توهم بی‌نهایت آن ببیند، که خود زیبایی تفسیر در دنیای هنر را برجسته می‌کند.

هنرمند خالق مجسمه کارما

خالق مجسمه کارما، دو هو سو، هنرمندی اهل کره جنوبی است که به خاطر مجسمه‌ها و اینستالیشن‌های معماری در مقیاس بزرگ خود شهرت دارد. آثار هنری تأمل‌برانگیز او اغلب به بررسی مضامین هویت، حافظه و فضا می‌پردازند. سو که در سال 1962 در سئول، کره جنوبی، متولد شد، سفری هنری را در قاره‌های مختلف پیموده و با دیدگاه‌های فرهنگی متنوعی مواجه شده که به طور قابل توجهی بر هنر او تأثیر گذاشته است.

در طول دوران حرفه‌ای او، آثارش در نمایشگاه‌های معتبر متعددی در سراسر جهان به نمایش درآمده و برای او شهرت جهانی به ارمغان آورده است. امروزه، آثار سو در مجموعه‌هایی چون موزه هنر مدرن نیویورک، موزه ویتنی نیویورک و تیت مدرن لندن نگهداری می‌شوند.

رابطه بین هویت‌های فردی و جمع بزرگ‌تر، و همزیستی این دو حالت، یک موضوع تکرارشونده در برخی از آثار سو است. این ایده نه تنها در «کارما»، بلکه در آثاری مانند «علت و معلول» (Cause & Effect) نیز تجسم یافته است. این اثر که از بیش از 1200 پیکره رزین ریخته‌گری شده در یک گرادیان رنگی تشکیل شده و ساختاری گردبادمانند را ایجاد می‌کند، از نظر بصری مضامین اتصال متقابل و ماهیت چرخه‌ای اعمال و پیامدهایشان را که در «کارما» یافت می‌شود، بازتاب می‌دهد.

بازدید از مجسمه کارما

«کارما» در باغ مجسمه «سیدنی و والدا بستاف» در موزه هنر نیواورلئان (NOMA) واقع شده است. این باغ تقریباً یازده هکتار از پارک شهری مجاور موزه را در بر می‌گیرد و فضایی منحصربه‌فرد را فراهم می‌کند، زیرا منظره‌ای بالغ از درختان کاج، ماگنولیا و بلوط، آثار هنری را احاطه کرده است. امروزه بیش از 90 مجسمه در این پارک قرار دارند که هر یک با دقت جانمایی شده‌اند تا تعاملی متمایز بین هنر، بیننده و زیبایی طبیعی اطراف ایجاد کنند.

ورود به باغ مجسمه سیدنی و والدا بستاف رایگان است. این باغ هفت روز هفته باز است و در تابستان از ساعت 10 صبح تا 6 بعد از ظهر و در زمستان از ساعت 10 صبح تا 5 بعد از ظهر فعالیت می‌کند. برای کمک به مسیریابی در پارک، می‌توانید نقشه باغ را به صورت آنلاین دانلود کنید.